Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

#Almopia_Edition: Η Αργυρώ Σουρτζή από την Λαμία, στην Αριδαία για δουλειά! Άνοιξε την καρδιά της στην κάμερα του Aridaia News!

Editorial 

<<Μία παρά δέκα... έχω ακόμα ώρα. Μία ακριβώς, μία και δέκα. Άργησα για μια ακόμα φορά και θα με ψάχνουν. Το άγχος νομίζω ότι θα ξεχειλίσει από το στόμα μου σαν τους καταρράκτες του Νιαγάρα.

Μπαίνω βιαστικά στο αυτοκίνητο και σκέψεις χοροπηδούν στο μυαλό μου αναιρώντας παταγωδώς η μία την άλλη. Ποια είναι η κοπέλα αυτή; Θα θέλει να απαντήσει σε όσα ρωτήσω ή θα μπλοκάρει, θα μπλοκάρω και θα καταστρέψουμε την συνέντευξη; Τα λόγια του Σταύρου ηχούν στο μυαλό μου έντονα "να είσαι φυσική, να μην αγχωθείς".

Έφτασα... Με περιμένουν ήδη και εγώ προσπαθώ να καλύψω την αμηχανία μου λέγοντας αστεία όπως πάντα, για να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα. Συνήθεια που δεν πρόκειται να αλλάξω ποτέ γιατί με βγάζει από την δύσκολη θέση όπως και τον συνομιλητή μου.

Χαιρετώ και διακρίνω μια ευγενική παρουσία με ένα πολύ λαμπερό χαμόγελο. "Γεια σου Αργυρώ", "Γεια σου Τάνια"... Χαμόγελο! Α, μ'αρέσει αυτό το κορίτσι! Είναι άνετη, είναι δυναμική και νιώθω ότι έχει να μου πει πολλά σήμερα. "Είστε έτοιμες; 3-2-1 ...Πάμε!".>>

Τάνια 


(#Almopia_Edition, επεισόδιο 1, δημοσιεύτηκε από το Aridaianews.gr στις 14/10/2017)

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Μην ξέροντας τι έκανες, πέρυσι το "καλοκαίρι"...

<<Και καλά να μην ήξερες τι έκανες... Θες λίγο η ηλικία, θες λίγο η φοιτητική ανέμελη ζωή, θες λίγο το καλοκαιράκι, θες λίγο ο χωρισμός που πλέον ήταν καιρός να ξεπεράσεις, θες λίγο οι υποχρεώσεις που σε έπνιγαν και ήθελες να ξεσκάσεις; Σε δικαιολογείς και προχωράς. Και το πιο πιθανό είναι να μην κοιτάξεις καν πίσω ή αν κοιτάξεις να έχεις μια γλυκιά μέθη, μια μακρινή ανάμνηση, ένα κόκκινο κρασί στα χείλη...Και καλά θα κάνεις!
Έλα όμως που υπάρχουν και εκείνες οι αναθεματισμένες φορές που όχι μόνο ήξερες τι έκανες,αλλά παρότι το έβλεπες, ναι, το έβλεπες ότι δεν ήταν μόνο στραβός ο γυαλός, αλλά και εσύ αρμένιζες υπερβολικά στραβά, δεν έκανες τίποτα. Είχες πλήρη επίγνωση της αλλοπρόσαλης συμπεριφοράς σου, καταλάβαινες ότι, όχι μόνο απομακρύνεσαι από ανθρώπους που αγαπάς, αλλά κυρίως ότι δεν τους αφήνεις και περιθώρια να σε πλησιάσουν. Και παρολ΄αυτά τον χαβά σου εσύ. Και το ήθελες ...το ήθελες τόσο πολύ να μην τους αφήσεις να χαθούν, πάλευες να φωνάξεις ότι πονάς και εσύ, αλλά είχες χαθεί στο ίδιο σου το μυαλό. Γιατί στο μυαλό σου πίστευες ότι έκανες το σωστό, ότι τους προστάτευες, ότι έπρεπε να απομακρυνθείς για ό,τι κακό τους είχες κάνει...
Αλήθεια πόσο μεγάλο ήταν πια αυτό το κακό; Αναρωτήθηκες ποτέ σοβαρά; Αφού σε έψαξαν, προσπάθησαν να τα βρείτε, σε συγχώρεσαν και όχι μία αλλά πολλές φορές. Γιατί κατέβασες τοίχους γύρω σου; Γιατί να αυτοτιμωρείσαι; Γιατί να λες και να λες και να λες συνεχώς στον εαυτό σου πως δεν τους αξίζεις; Και οκ, το κάνεις... Για πόσο όμως θα το συνεχίσεις; Και όταν πια σταματήσεις, θα έχεις κουράγιο να μετρήσεις τις απώλειες;
Λένε συχνά πως αυτός που πλήττεται από κάτι ,και δεν εννοώ κάποιο αντικείμενο ή εργατικό ατύχημα για να συνεννοούμαστε, είναι αυτός που πονά πιο πολύ, αυτός που του μένει ένα αγκάθι. Μίσες αλήθειες σου λέω εγώ και κολοκύθια. Γιατί ο άλλος δεν είναι άνθρωπος; Δεν έχει το δικαίωμα να ακουστεί και η δική του εκδοχή; Δεν έχει δικαίωμα να έχει κάνει λάθη ,όχι από εγωισμό ,αλλά γιατί τότε τα έκρινε ως τις μόνες ορθές λύσεις; Δεν υπάρχει περίπτωση να έκαναν και οι άλλοι λάθη; Δε υπάρχει περίπτωση να έφυγε ,όχι γιατί το ήθελε, αλλά γιατί αν έμενε θα έπρεπε να αποκαλυφθούν πρόσωπα και γεγονότα; Μήπως έπρεπε να δώσει άτομα στον τάκο, για να αποδείξει πως και ο ίδιος δέχτηκε ύπουλα χτυπήματα; Χτυπήματα που τον οδήγησαν να δράσει ως άγριο θηρίο επιτεθέμενο προς πάσα κατεύθυνση. Το ξέρεις από παιδί ,μην το παίζεις σοκαρισμένος. Μαζί με τα χλωρά...
Και ναι, τελικά σταματάς το αυτομαστίγωμα και το μόνο που σου μένει είναι ένας βουβός πόνος. Και ο άτιμος, αν και βουβός, σου διαλύει το μυαλό,σε αφήνει για μέρες χωρίς διάθεση, σε κολλάει στο παρελθόν. Και πρόσεξε. Το ξέρεις και το ξέρω πως δεν πονάς για όλους όσους έχασες ,καθώς πολλοί δεν ήταν άξιοι να μείνουν, αλλά για όσους άξιζαν. Για όσους αγάπησες και αγαπάς με την πιο βαθιά σημασία της λέξης, αλλά ποτέ δεν τόλμησες να το πεις, γιατί είχες την πεποίθηση πως αυτό ισούται με αδυναμία. Με ένα άνοιγμα της ψυχής σου που τόσο ξεροκέφαλα κρατούσες μακριά από όλους. Κράτα τη και να τη χαίρεσαι!
Και ποιοι ήταν τελικά αυτοί που κατατάσσεις στις σημαντικές απώλειες; Εσύ ξέρεις...Σύντροφοι, φίλοι, εραστές, συγγενείς, ανεκπλήρωτοι έρωτες. Έχει καμιά σημασία;
Δούλεψε μέσα σου, μάθε να διεκδικείς, να μιλάς όταν έχεις κάτι να πεις και να μη σιωπάς, καθώς όχι μόνο δε θα θεωρηθεί ανωτερότητα ,αλλά πιθανώς να το μετανιώνεις για το υπόλοιπο της ζωής σου. Μη φοβάσαι να λες σε αγαπώ, μη φοβάσαι να αγκαλιάζεις, μη φοβάσαι να κοιτάς στα μάτια τους άλλους μην τυχόν και δουν την ψυχή σου. Ας τη δουν... Αν προλάβεις όμως να δεις εσύ τη δική τους;
Τότε θα ξέρεις τι κάνεις στη ζωή σου, ποιους θες να έχεις και ποιοι θέλουν να έχουν εσένα. Τότε κάθε ‘’καλοκαίρι’’ θα είναι δικό σου. Και το κυριότερο...Θα ξέρεις!>>


Ζέτα Παπαδημητρίου

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Almopia Edition


Σας παρουσιάζω το concept του νέου βήματος! Το Almopia Edition θα σας γνωρίσει ανθρώπους που θέλουν να μοιραστούν κάτι σε μια πολύ φιλική κουβέντα μαζί μου ξεχνώντας την απολύτως σοβαρή έννοια της "συνέντευξης".
Stay tuned ... :)

Τάνια Πίντζου 
Aridaia News®

Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

Psycho-σωματικός κόσμος


«Ψυχοσωματικά ονομάζονται τα σωματικά συμπτώματα που δεν οφείλονται σε κάποια οργανική ή παθολογική αιτία, η ένταση όμως και ο τρόπος που εκδηλώνονται, είναι παρόμοια με τη φύση των συμπτωμάτων που προκαλούνται από μια βιολογική ασθένεια. Τα ψυχοσωματικά αποτελούν ένα μέσο έκφρασης των καταπιεσμένων δυσάρεστων συναισθημάτων και των ψυχολογικών συγκρούσεων/αδιεξόδων του ατόμου, μέσα από το σώμα» Βασιλική Μαργέτη, ψυχολόγος.

"Όταν πονάει η ψυχή, νοσεί το σώμα". Πέρασε όλως τυχαίως αρκετές φορές μπροστά από τα μάτια μου το τελευταίο διάστημα. Πρόταση που ίσως θα έπρεπε να δώσω λίγη περισσότερη σημασία από αυτή που της έδωσα. Ψυχοσωματικά προβλήματα που λίγο πολύ όλοι έχουμε συναντήσει στην γεμάτη και στρεσαρισμένη ρουτίνα μας. Έντονο άγχος που σου προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή, στομάχι που κυριολεκτικά νιώθεις ότι έχει πετρώσει, έντονη φαγούρα σε όλο το σώμα, κόμπος στον λαιμό, συμπτώματα που όταν δυσκολεύεσαι να μιλήσεις για όσα σκέφτεσαι ή πνίγεις, εμφανίζονται στο σώμα σου και προδίδουν ότι προφανώς κάτι δεν πάει καλά με εσένα. Όλο αυτό "σκάει" όταν νιώθεις μια εσωτερική καταπίεση για κάτι που θέλεις να κάνεις αλλά δυσκολεύεσαι, για κάτι που πνίγεις να μην πεις ή καταπολεμάς την θέλησή σου πεπεισμένος ότι την έχεις προσπεράσει. Το προσπερνάς ή νομίζεις ότι το προσπέρασες με αποτέλεσμα κάποια στιγμή αυτό να βρει την εξοδούλα του και να χτυπήσει σαν ξεχασμένο ξυπνητήρι.


Ανθίζουν οι έρπητες στα χείλια, το στομάχι βρίσκεται σε έξαρση από νευρόπονο και κάθε πόνος που εμφανίζεται αργότερα είναι σοβαρό επακόλουθο των όσων ένιωσες και δεν μίλησες. Η γεμάτη υποχρεώσεις ρουτίνα, η απαιτητική μας εργασία για να κερδίσεις το δυνατόν περισσότερα, η οικονομική δυσκολία που αντιμετωπίζει το κάθε σπίτι την σήμερον ημέραν, συμβάλλουν αρνητικά όλα μαζί στην ατομική μας ψυχοσύνθεση με αποτέλεσμα να δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο οι διαπροσωπικές μας σχέσεις. Και πόσα θα πνίξεις; Και πόσα θα προσπεράσεις; Ή λαμβάνοντάς το από την αντίθετη πλευρά, πόσο θα μιλήσεις; Που θα μιλήσεις; Ποιον θα "ενοχλήσεις"; Τι να πρωτοπείς που κουράζεσαι και κουράζεις; Και ποιος είναι τόσο ειδικός για να σου πει τι να κάνεις και πως να το κάνεις για να βοηθηθείς; Ερωτήματα που κυριεύουν την λογική σου και αυτός είναι ο ένας λόγος που τα χαντακώνεις μέσα σου και τελικά δεν μιλάς πουθενά. Κλείνεσαι στον εαυτό σου προσπαθώντας να πείσεις για μια ακόμα φορά το μυαλό ότι είσαι δυνατός/ή και θα τα καταφέρεις μόνος/η.

Όταν το άγχος έχει κατακτήσει ώρες ύπνου και ξύπνιου, επειδή κατ'εμέ κανείς δεν μπορεί να σου υποδείξει τι είναι σωστό και τι λάθος (μιας που το σωστό και το λάθος είναι έννοιες διφορούμενες και ποικίλουν σημασίας για το κάθε ανθρώπινο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ον), εφόσον τα συμπτώματα και οι εξάρσεις συνεχίζουν, η κατάλληλη μορφή βοηθείας είναι η ψυχανάλυση. Ένας καλός ψυχολόγος/ψυχίατρος πάντα έχει μια σκέψη ή έναν λόγο λίγο περισσότερο <<πιασάρικο>> από αυτόν της οικογένειας ή των φίλων μας. Εν έτει 2017 υπάρχει ακόμα κόσμος που τους αντιμετωπίζει ως πεταμένα λεφτά και κομπογιαννίτες. Όπως νοσεί το σώμα σου και πηγαίνεις στον γιατρό για να σε θεραπεύσει, έτσι μπορεί να νοσήσει (άθελά σου) και η ψυχή. Γιατί την αφήνεις αθεράπευτη;

(το άρθρο "Psycho-σωματικός κόσμος"δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2017 από τo AridaiaNews.gr)

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Ασυμβίβαστοι Αθυρόστομοι

(Όπα και να'μαι να σκάω πάλι σαν πυροτέχνημα στις οθόνες σας! Aloha, λοιπόν.. 'Επρεπε να πάω διακοπές για να κάνω brainstorming, δεν εξηγείται αλλιώς. Μας χρωστούσα κάτι: ένα θέμα αφιερωμένο στους αθυρόστομους. Ναι σε αυτούς τους "πω πω παναγία μου πως μιλάει έτσι" που δυστυχώς/ ευτυχώς είμαστε πολλοί. Και όπως καταλαβαίνετε, έστω για τα τυπικά δεν εξαιρώ τον εαυτό μου απ'αυτούς γιατί ειδικά εγώ όσο και να θέλω να κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου, δεν θα χωρέσω ποτέ...)

αθυρόστομος, -η, -ο
που στο λόγο του χρησιμοποιεί λέξεις ή εκφράσεις άσεμνες, προσβλητικές, μη πρέπουσες, αγοραίες, καθώς και βωμολοχίες

Ο/η μη κοινωνικά αποδεκτός/ή από το ευρύ σύνολο γιατί ντροπιάζει άπαντες ή γίνεται απόδεκτός/ή για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Ο αθυρόστομος λέει τα πράγματα ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ με το όνομά τους. Δεν πάει τριγύρω για να περιγράψει κάτι, γεγονός που πολλές φορές είναι αστείο. Το αστείο βέβαια έχει πάντα και τα όριά του και ο κόσμος πλέον που ανήκουμε μέσα σε αυτόν και εμείς, ευκολότερα στοχοποιεί παρά συγχωρεί ή δικαιολογεί. Δεν είσαι γι'αυτούς κάτι παραπάνω από αγενής, τραμπούκος, "τσερόκι" και λοιπούς χαρακτηρισμούς που πιθανώς να'χεις ακούσει. Αισθάνεσαι αδικημένος... Ναι και όμως αισθάνεσαι αδικημένος γιατί ξέρεις ότι έχεις ξεκαθαρίσει ότι αυτός είσαι, δεν θέλεις να αλλάξεις. Γιατί εσύ δέχεσαι τον γκρινιάρη, τον τσιγγούνη, τον φαφλατά, τον πολύξερο και αυτοί να μην δέχονται εσένα; Επειδή οι χαρακτηρισμοί σου περιέχουν βωμολοχίες και όχι ευγενικές λεξούλες; Και τι, η βρισιά που μπορεί να ξεστομίσεις δεν είναι και τόσο γνωστή ή μήπως είσαι ο πρώτος σε αυτόν τον κόσμο που Ω ΘΕΕ την ξεστόμισες;


Ο περίγυρος λοιπόν επικεντρώνεται στα αρνητικά της αθυροστομίας αλλά θα ήταν πολύ καλό το να δούμε και τα θετικά της. Ένα εξ αυτών, είναι ότι ο αθυρόστομος δεν έχει φραγμούς. Όταν λοιπόν δεν έχει φραγμούς στο να σκεφτεί τι πρέπει να πει και πως να το πει και είναι ελεύθερος να μιλήσει, θα ξεστομίσει ό,τι έχει να πει συμπεριλαμβανομένης και της αλήθειας. Με αυτόν τον τρόπο εκφράζουν καλύτερα αυτό που νιώθουν μέσα τους χωρίς να έχουν σκοπό να βλάψουν τον συνομιλητή τους.«Τα ευρήματα των μελετών υποδεικνύουν με συνέπεια ότι υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ βωμολοχίας και ειλικρίνειας και ότι η συσχέτιση αυτή που εντοπίστηκε σε ατομικό επίπεδο μεταφράζεται στο κοινωνικό σύνολο» αναφέρει η σχετική μελέτη, η οποία πρόκειται να δημοσιευθεί στην επιθεώρηση Social Psychological and Personality Science.

Δεν είναι άξια επιβράβευσης η αθυροστομία ούτε χειροκροτήματος. Σε καμία περίπτωση δεν προσπαθώ να την αγιοποιήσω ή να της ρίξω ελαφρυντικά. Ελαφρυντικά προσπαθώ να ρίξω στους ανθρώπους που την χρησιμοποιούν γιατί μπορείτε να το πείτε ασθένεια. Αν τους έλειπε κάποιο άκρο, θα λέγατε "αχ κοίτα πως περπατάει ο κουτσός". Είναι πιο εύκολο για εσάς το "αχ άκου πως μιλάει;". Και κατά τα άλλα σε άλλες περιπτώσεις είστε οι ίδιοι άνθρωποι που λέτε "εγώ δεν έκρινα κανέναν, δικαίωμά του ο καθένας να κάνει ότι θέλει". Κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και πραγματικά σας ζηλεύω γιατί, ξαναλέω, εγώ δεν χωράω για να το κάνω!

Να ξέρετε εσείς που πάτε να μετατρέψετε τον αθυρόστομο σε Παπανούτσο, είναι λιγότερες από 50% οι πιθανότητές σας να το πετύχετε. Γιατί αυτός ο άνθρωπος σίγουρα θα έχει προσπαθήσει αυτόβουλα να αλλάξει αυτό το χαρακτηριστικό του επί ματαίω, σίγουρα οι γονείς του όταν θα ήταν σε νεότερη ηλικία θα του υπενθύμιζαν να μιλάει πιο σωστά και σίγουρα θα έχει αντιμετωπίσει τόσους bullies που πιθανώς να το κάνει επίτηδες γιατί είναι που είναι δακτυλοδεικτούμενος, τουλάχιστον το ευχαριστιέται τώρα! Ευχαριστιέται να σας δίνει λόγους να τον αντιπαθείτε ή συμπαθείτε.

”Ποιoς είσαι εσύ που θα με κρίνεις για τη ζωή που κάνω; Δεν είμαι τέλειος και δεν χρειάζεται να είμαι. Και πριν ξεκινήσεις να με δείχνεις, βεβαιώσου ότι τα χέρια σου είναι καθαρά”.
-Bob Marley

(το άρθρο "Ασυμβίβαστοι Αθυρόστομοι" δημοσιεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2017 από το AridaiaNews.gr)

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Think alternatively: Αν υπήρχε ένας τρόπος...



  • ...να γύριζα τον χρόνο πίσω για να συγχωρέσω και να συγχωρεθώ στα παθήματα και τα παιχνίδια που παίζει το μυαλό σε εμάς τους ανθρώπους
  • ...να γινόμουν καλύτερος, εξυπνότερος και πιο όμορφος άνθρωπος από αυτόν που οι καταστάσεις της ζωής με έκαναν
  • ...να μπορούσα να πω περισσότερα "ευχαριστώ" από όσα είπα και να χαμογελάσω περισσότερες φορές από αυτές τις λίγες που το έκανα
  • ...να πω στους γονείς και στην αδερφή μου ότι ήταν τα πάντα για εμένα χωρίς να φοβάμαι μέχρι και εκείνους ότι θα το εκμεταλλευτούν όπως τόσοι άλλοι
  • ...να νικήσω μια για πάντα την μοναξιά. Αυτή την μοναξιά που με πνίγει σαν θηλιά σφιγμένη γύρω από τον λαιμό και την λύνω τόσο όσο για να πάρω μια ανάσα
  • ...να γυρίσω όλους τους ανθρώπους που έδιωξα πίσω για να τους πω "Σ'αγαπώ"
  • ...να μην φοβάμαι τι μου ξημερώνει
  • ...να καταπολεμούσα την ασθένεια. Αυτή την ασθένεια που αργά ή γρήγορα θα με πάρει στο διάβα της είτε το θέλω είτε όχι
  • ...να μπορούσα να γυρίσω όλο τον κόσμο και να δω όσα περισσότερα πρόσωπα γίνεται
  • ...να έβλεπα για μια στιγμή το πρόσωπό της, να χάιδευα το χέρι της και να ήξερα πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να κλείσω για πάντα τα μάτια μου
  • ...να κερδίσω εκείνη την γυναίκα ξανά. Να μην επέτρεπα ποτέ τίποτα και κανέναν να μου την πάρει μακριά μιας που ήξερα τι ήταν εκείνη για εμένα
  • ...να μπορούσα να γινόμουν ξανά παιδί, να φάω, να κλάψω ή να ερωτευτώ για πρώτη φορά.
Ας υπήρχε ένας τρόπος να γυρίσω την ζωή μου πίσω, τώρα, αυτή τη στιγμή που ξέρω ότι λίγη ώρα μου απέμεινε. Θα έδινα τα πάντα να την ξαναζήσω από την αρχή, να γίνω λίγο περισσότερο ευτυχισμένος και ας ήταν η συμφωνία να μην φυτρώσουν ποτέ ξανά τα πυκνά γοητευτικά μαλλιά που είχα κάποτε. Ας υπήρχε ένας μοναδικός τρόπος να ζήσω όλη μου την ζωή πλάι σου και εγώ θα έβρισκα τον δρόμο να κάνω πραγματικότητα και τα υπόλοιπα...

(τα κείμενα "Think alternatively" αποτελούν κείμενα μη δημοσιευμένα τα οποία είναι φανταστικού χαρακτήρα και οποιαδήποτε ταύτιση με την πραγματικότητα, είναι εντελώς συμπτωματική)